13 Okt. Dag 1.Casablanca - Douala
De eerste dag van Schiphol naar Casablanca in Marokko. Daar moesten we een tijdje wachten voordat we naar Kameroen kunnen gaan. Dit hield in dat we een toeristisch uitstapje maakten naar de grote moskee,
en we hebben daar ook een lange strandwandeling gemaakt aan de Midd. Zee. We hebben lekker gelopen en we zijn wezen eten in een restaurantje overigens goed was.
's Avonds naar het vliegveld om weer op het vliegtuig te stappen die ons naar Douala zal brengen. Gelukkig was er in het vliegtuig voldoende plek om languit te kunnen slapen.
14 Okt. Dag 2,3 Duala - Youande - Ngaondere
18 Okt. Dag 6 Maroua.
Rond negen uur het busje in om naar een ijzersmederij te gaan. Daar konden we zien hoe ze met erg primitieve middelen ijzer weer re-cycelden. Er werd daar van alles gemaakt: landbouwgereedschap, messen, zeisen, beitels enz.. Ook worden er jongeren opgeleid tot ijzersmid zodat ze niet op de straat gaan zwerven maar een vak kunnen leren. Na het bezoek naar de leerlooiers, waar we verbaasd keken naar het zware en vooral vieze werk dat ze deden.
Het aanvliegen naar het vliegveld is een apart gezicht en het lijkt wel of je in een moeras terecht komt, je landt letterlijk tussen de meertjes en de graslanden die overstroomd zijn door de riviertjes.Vanuit het vliegtuig gaan we even naar een hotelletje om ons te verfrissen en even uit te rusten. We worden opgehaald door een klein busje om naar Yoaunde gebracht te worden om daar op de trein te stappen. Na het gebruikelijke wachten komt daar de trein aan. (het kan ook wel eens een dag duren). Voor Afrikaanse begrippen zijn ze stipt op tijd. Het was wel even duwen en geduwd worden maar eindelijk zijn we dan in de trein met coupé nummer A4. Het raam gaat helaas niet open zodat het een benauwd nachtje zal worden. Het is een reisje, vooral het af en toe naar andere wagons lopen om eens te kijken hoe de Kameroenezen reizen. Ook de tussenstationnetjes zijn leuk om mee te maken, de vrouwen die hun handel aan de passagiers proberen te verkopen, de jeugd die wat fruit slijten. Het zijn drukke stationnetjes, vaak niet meer dan een vlak stuk waar geen bomen staan.
De reis verder is erg mooi, ruim 800 km met de trein mee door het oerwoud heen, een belevenis.
Met 3 a 4 uur vertraging in Ngaondere aangekomenHiervandaan gaan we naar het Transcam hotel waar we zullen overnachten.
's Middags door de stad gelopen over de markt waar de mensen erg vriendelijk zijn en het echte Afrika gevoel weer helemaal terug is.De eerste lange reis voor de boeg, zo'n 12 uur in de bus, maar het kan ook wel langer duren (Afrikaanse tijden??). Het is wel een afwisselend tripje, van semi-regenwoud tot het droge gebied, dat kan je ook merken aan de temp. Van 32 °C tot 40°C in het dorre gedeelte.
Dus dat wordt wel veel drinken, ruim 3 liter, maar veel een pee stop, ho maar, we zweten veel uit. Onderweg bij restaurant Super wat gegeten, daarna zijn we nog wezen kijken op twee marktjes. De mensen zijn daar ook erg aardig, en zo af en toe mogen we een foto maken van hun of hun koopwaar. Ze zijn allemaal even mooi, en hebben een beetje het Ethiopische uiterlijk: lang met een breder voorhoofd en een smaller gelaat dan ik gewend ben. Totaal is de reis zo'n 15 uur, wat goed te doen was. Alleen is Rini een beetje wagenziek geweest, hoewel ze zich snel weer goed voelde. In Maroua hebben we de bagage uitgeladen om in het Tcherno hotel te overnachten. Het licht in de wc deed het niet, dus meldden we dit aan de eigenaar, deze zou een mannetje sturen, na gekeken te hebben werd er ergens anders een tl-buis vandaan gehaald, toen een starter en daarna hebben we ze niet gezien, en wij maar in het donker zitten!.
Hierna zijn we lekker even wezen lopen en keken ondertussen uit naar een restaurantje. We vonden een leuk restaurantje, Baobab geheten. Dus wij gereserveerd, en toen de anderen opgehaald. Helaas duurde het nogal lang voordat er iemand de bestelling op kwam nemen. Na enige tijd, hoorden we dat de kok alleen was en dus alles alleen moest doen. Gelukkig kwam dan toch nog de ober zodat we foufou met groenten konden eten. Het smaakte erg lekker, dus met een tevreden gevoel het bed in.
17 Okt. Dag 5 Maroua .
Vandaag een ieder wat wil dagje. Rond tien uur naar de wekelijkse markt, uit de omgeving komen dan de handelaren hun koopwaar zoals vlees, heel veel vis, kleding, slippers groenten en specerijen aan de man brengen. Ook hier zijn de mensen erg aardig en laten ons begaan, ze kijken nie
Na dit alles aanschouwd te hebben op naar de brouwerij!! Helaas was deze gesloten. 's Middags met Dinie de wijk ingelopen om weer het Afrika gevoel mee te maken. Daar hebben we heerlijk kunnen struinen en hebben we met wat lokale mensen kunnen praten, hoewel dat Frans van mij niets voorstelt, maar met handen en voeten gaat het ook.
's Avonds naar het Port Mayo restaurant geweest om te eten Terug in het Tcherno Hotel was het nog even warm en benauwd, we spraken al over het Tchernobyl hotel, dit vooral door de gebrekkige service en airco. 19 Okt. Dag 7 Maroua - Oudjilla . Na een drietal dagen je eigen tempo een beetje te kunnen bepalen nu weer een lange rit voor de boeg. Zo af en toe stopten we bij een marktje of voor een foto. De rit zelf was afwisselend, van de bergen naar het drogere heuvellandschap met kopjes. Onderweg hebben we een chef bezocht, zeg maar een onderkoning, een leider van een stam.
De chef woont in een Chefferie, dat is een dorpje van hutten waar de chef 43 vrouwen bezit.
Je zweette je wel een ongans daar in die hutten, wat wel erg bijzonder was daar de hutten rond en hoog waren en er een kalf in 1 van die hutten stond die nooit het daglicht zou zien, want als deze oud genoeg is, word deze geofferdDaarna doorgereden naar Centre Artisinalom daar te eten en te slapen
Helaas werd ik bij de eerste hap heerlijke kip zo misselijk dat ik me toch maar uit de voeten maakte om alles er maar uit te gooien. Na enige mindere tellen doorgemaakt te hebben vroeg naar bed om dit boven te komen. 20 Okt. Dag 8 Oudjilla/ Djinjilla - Rhumsiki . Ook vandaag weer een lange dag tegemoet, en zie ik dit niet zo zitten, daar ik me niet zo denderend voel.
Onderweg weet ik me heel weinig te herinneren omdat ik erg veel geslapen heb, zelfs op de slechtste wegen en stops weet ik niets van. Tijdens de tocht kwamen we wel vast te zitten met de bus, zodat iedereen eruit moest, zo ook ik. Zodra ik de bus uit kwam werd het toch wel erg zwart voor mijn ogen en ging ik bijna van mijn stokje. Na wat ORS en vitaminepillen geslikt te hebben ging het weer wat beter, ik denk dat het door de zware anti-biotica komt. Wat het precies is weet ik niet, een combinatie van veel zon, vermoeidheid, eten, warmte, indrukken, medicijnen of zo: het blijft een raadsel. Wel lekker gegeten, en toen vroeg naar bed om de volgende dag mee te kunnen lopen.
21 Okt. Dag 9 Rhumsiki - Kapsiki gebergte .
Gelukkig voel ik me wel beter maar ik moet me niet te snel bewegen want dan ziet alles zwart voor de ogen. De wandeling is erg mooi en goed te doen, we lopen rond de Rhumsiki, een rots die eigenlijk de kegel is van een vulkaan, alleen is al het grond weggespoeld en gewaaid. In de middag heerlijk gegeten: salade met brood, vleesspies, gebakken banaan(plantain) en foulerai.
Na een dagje lopen was het toch zwaar aan het worden, vooral de warmte brak me af en toe op. 's Avonds de slaapzak uitgerold en vroeg naar bed, wel heb ik nog gehoord dat de kinderen spontaan gingen zingen, heerlijk om zo in slaap te vallen.
22 Okt. Dag 10 Trekking Kapsiki .
Heerlijk in de buitenlucht geslapen, waarna we lekker hebben gegeten en de spullen hebben gepakt die we nodig hebben voor de trekking. De trekking is een fijne verandering voor de busritten. Door dorpjes, akkers met foularai, aardnoten en het manshoge olifantsgras!
Bij de lunch spaghetti met saus, brood en sweet patatoes gegeten!! een koningsmaal. Daarna even in het gras uitgebuikt, en wat denk je?? Wordt ik gebeten door een teek!!! ze zijn wel erg groot, vergeleken met die in Nederland. Het is niet te geloven, genoeg mensen om me heen en ik wordt gebeten, gelukkig had het beestje geen kans om zich onder de huid te kruipen en misschien weer Lyme op te lopen.
Maar goed, al met al een heerlijke dag en voel me steeds beter. 's Avonds in een omheinde Chefferie geslapen tussen de kippen en de hanen, waardoor ze om half vijf begonnen te tokken en te kraaien, wel eens een leuke manier om wakker te worden! +/- 15 km gelopen.
23 Okt. Dag 11 Trekking Kapsiki.
Een korte wandeling vandaag ongeveer 6 km. te gaan naar Rhumsiki. Dit omdat we nog naar de local market wilden en naar de krabbeman om de toekomst te voorspellen. Bij de krabbeman aangekomen vroegen we of Nederland zal winnen tijdens de WK. Hij antwoorde niet direkt: Als Nederland in de finale komt, dan winnen we...... haha. Ook stelden we de vraag wie er de top van de Mount Cameroon zou halen, maar hij antwoordde alleen dat 3 mensen het zouden proberen.
Daarna terug in de bus om naar Maroua te gaan. Lekker gegeten in Cape Mayo Morgen naar Maga te gaan, kijken wat deze dag te brengen heeft!.
24 Okt. Dag 12. Maroua - Maga.
De weg naar Maga is mooi maar niet echt afwisselend, aan de ene kant het Maga Canal, en aan de andere kant veel riet, dorpjes en moeras. 's Middags met de boot het Maga meer op. Dit was een leuke afwisseling en 's avonds naar de padden, kevers, sprinkhanen en de muggen gekeken die bij een lamp op zoek waren naar voedsel. Er zaten genoeg mooie lelijkerds tussen!!.
25 Okt. Dag 13. Maga - Pouss - Maroua.
Op naar de markt van Pouss, maar niet voordat we de typische huisjes gezien hebben in de vorm van bijenkorven. De markt van Pouss is erg groot met erg veel mensen uit verschillende stammen. De weinige Fulani in hun kleurige kleding en de Moslima in hun zwarte Burka's. Leuke foto's daarvan kunnen maken, ook van een libelle op een stengel, ik ben er benieuwd naar.
Ook zijn we nog op bezoek geweest bij de Sultan, waar we een 'onderhoud' hadden met hem en zijn wijzen.
Daarna teruggereden naar Maroua waar we eindelijk na 4 hotels in Palace hotel konden overnachten.
's Avonds karper op, maar dat was niet echt een succes.26 Okt. Dag 14. Maroua - Waza N.P.
Vandaag op ons gemak naar Waza om daar te gaan game-driven!! Toen we in ons kampement aankwamen kregen we leuke kleine huisjes rondom een klein pleintje. Na de spullen uitgeladen te hebben even lekker gelezen en daarna op zoek naar het wild. Heerlijk op het dak van de bus kijkend naar alles wat leeft. Helaas geen Giraffen, Olifanten, Buffels, en Apen gezien. Wel heel veel Topi's en vogels, van grote roofvogels tot kleine met lange staarten.
Morgen weer en dan maar hopen op een betere tocht, ik kijk er naar uit!! Heerlijk gegeten: spaghetti met tomatensaus. Na het eten de klamboe buiten opgehangen en naar de sterren gekeken. In tijden niet zo lekker geslapen.
27 Okt. Dag 15 Waza N.P. - Maroua.
Vroeg op om zo veel mogelijk wilde dieren te spotten, eerst weer de Topi's, vogels, wrattenzwijnen en in de verte apen. Maarrr geen leeuwen, giraffen of olifanten. Deze leven nu in de moerassen en daar kunnen wij niet komen met de bus. Toen de gids even uitstapte om op een heuvel te gaan kijken of er wild in de buurt was ook maar uitgestapt om te struinen. Na even te hebben gelopen zagen we een spoor van een slang, nee geen kleintje maar het spoor was wel een hand breed. Volgens de gids is dit van een python die wel 5 tot 7 meter lang moest zijn. Dus ik met de gids mee op zoek naar het beestje. Na wat speurwerk en het hart wel sneller kloppend, aangekomen bij een klein moeras waar de gids niet verder wilde omdat de slang aan kon vallen.
Wel hebben we geprobeerd om de slang uit zijn tent te lokken door met steentjes te gooien, maar helaas, zonder resultaat. Wel zagen we bij het moeras de verse sporen van een leeuw, giraffen en gazellen.
Rond 12.00 naar Maroua gereden.28 Okt. Dag 16. Maroua - Garoua.
Er was eens een groep reizigers die een bijzondere man wilde ontmoeten. Deze man staat bekend als de hippo fluisteraar, een man die alles met een nijlpaard kan doen. Ook wilde deze groep wel eens een hippo aaien, als dat tenminste mogelijk was. Na enige tijd gezocht te hebben werd het reisgezelschap naar de bekende man verwezen. Voordat de vrolijke groep dit wereldwonder kon aanschouwen moest er eerst flink onderhandeld worden over de prijs. Dat begon bij 40.000 en eindigde bij 10.000. Waar Rik niet allemaal goed voor was!.
Volgens de dierenvriend had hij nu te weinig geld om eten te kopen voor zijn geliefde dieren maar hij zou het wel proberen. Ondertussen was het olijke gezelschap richting de nijlpaarden gereden waar zij het spektakel van dichtbij konden bewonderen! De beste man probeerde van alles om de hippo's te lokken, en het vrolijke stel begon al een beetje te mokken.
Na enige bedenkingen konden we mee naar een eilandje midden in de rivier waar we ze konden aanraken, no way goezee, voor geen leeuw doen we dat!!
De dierenlokker ging iets minder lachend de kano in om zijn circuskunsten aan ons te tonen. De artiesten konden wel erg veel met ze maar het was een schijnvertoning, van zogenaamd eten geven tot op ze gaan zitten.
De reisgenoten voelden zich wel een beetje bij hun ootje genomen want fluisteren was er niet bij. Meer een marktkoopman die zijn waren aan de man probeert te slijten. Bedrogen en bedroefd om dit toneelstuk gingen de mede-reisgenoten weer naar de bus om dit te verwerken.
Helaas is dit geen sprookje maar de werkelijkheid.
Voordat we dit spektakel te zien kregen had Mama nog een verassing voor ons in petto.
Een vrij jonge canyon waar een rivier zich door een diepe kloof worstelt. De kleuren van de rotsen zijn erg mooi, de blauw - grijze kleur tot donkergrijs.
Erg mooi om dit te mogen zien. Hier hebben we ook geluncht.
29 Okt. Dag 17 Garoua – Ngaundere.
Helaas vandaag een lange rit voor de boeg, maar we zijn eerst nog gestopt bij een marktje om de benen te strekken.
Daarna naar Lagdo Lake, waar we heerlijk hebben gezwommen,en even de tijd genomen om stilletjes op een steen te genieten van de vogels, insecten en hagedissen die langs kwamen. Na dit uitstapje naar Ngaundere waar we laat aankwmamen (19.00u) Even opgefrist en dan eten in een lokaal restaurantje.
30 Okt. Dag 18 Ngaundere.
Een ieder wat wil dagje, eerst even eten en toen de stad in om te internetten. Verder lekker gelopen en daarna mijn boek verder gelezen. Een lekkere maar tamme dag.
Een lange rit vandaag, ruim 10 uren in het busje waarvan de weg erg slecht moet zijn. Maar de weg is relatief goed en de omgeving mooi, met al die dorpjes in het oerwoud.
In Tibati aangekomen gaan we slapen in een missie post. Het onderkomen is erg luxe. Een woonkamer met keuken, slaapvertrekken en een douche.
Buiten zijn veel vogels, grote torren en wat al dan niet meer.De missie post wordt geleid door een Noorse non, zij vertelt ons dat dit het laatste jaar is dat de post open is. Hierna gaat zij in de stad werken en is er niemand die de post open wil houden. Al met al een mooie dag.
01 Nov. Dag 20 Tibati – Foumban.
Dit stuk van 300km is erg slecht waardoor het niet opschiet. Het busje komt nog een keertje vast te zitten wat wel wat hilariteit veroorzaakt. De wegarbeiders graven ons uit en wij hebben onze benen even gestrekt!! Weer eens wat anders dan alleen maar zitten. Ook nu is de omgeving mooi. Laat in de avond in Foumban aangekomen waar we weer in een missiepost zullen slapen.
We worden hartelijk verwelkomd door de bewoners. Na het lekkere eten barst er toch een onweersbui los, de inslagen zijn heel erg dichtbij en het regent ontzettend hard. Een wolkbreuk zoals je dat
02 Nov. Dag 21 Foumban.
Om 9.00 weg om naar het Sultanaat te gaan, dit doen we lopend vanaf de missiepost. Daarna met Gerben lekker door de stad gekuierd en even wezen internetten. 's Avonds rond 17.00 weer bij de missiepost waar we even uitgerust hebben. Het avondeten was echt heerlijk, pistache met vis. Het is en soort cake/ pate maar dan iets droger met vis en nootjes. Dit is in bananen bladeren gewikkeld en dan gekookt in water. Dit samen met de overheerlijke salade!! Een heerlijk avondmaal bij de missiepost. '
\s Nachts heeft het geregend, zo ontzettend hard dat je elkaar geeneens kon verstaan van de herrie, zelfs de donder hoorde je niet, terwijl het bliksemde.
03 Nov. Dag 22. Foumban.
Om 08.30 weg om het suiker festival mee te maken. We worden daar als gasten ontvangen en mogen bij de notabelen en hoogwaardigheidsbekleders op de tribune zitten.
Iedereen heeft bewondering voor ze!.
Bij de tribune aangekomen, gewacht tot de sultan aan zou komen. Eerst kwam de Sultanese garde, een garde die uitgedorst is met alles wat ze konden uit voor de 1 ste Wereldoorlog. Een potsierlijke vertoning. Aan uitrusting droegen ze potjes, ridderhelmen, oude geweren, zwaarden enz. en dat alles wordt met waardigheid en trots gedragen.
Toen arriveerde de Sultan, eerst een oude Harley met sirene, een
Cadallic in slecht staat met daarin de Sultan.
Eenmaal geinstalleerd begonnen de Imans verzen uit de Koran te zingen. Op het grasveld voor ons zat een grote menigte, men dacht toch wel 20.000, maar hoeveel precies konden ze ons ook niet vertellen.
Na deze ceremonie hees de Sultan zich met moeite op een paard om door Foumban te lopen. Voor, naast en achter hem liepen de gardenisten met de notabelen en wijsheren. Ik waande me een tijd lang in de middeleeuwen met al dat pracht en praal.
Heerlijk meedeinend met de mensenmassa die naar het Sultanaat beweegt.
Onderweg mochten we foto's van hem nemen maar werden wel af en toe door zijn lijfwachten teruggeroepen totdat Rik 1 van hen duidelijk maakte dat we een soort ‘press kaart'hadden, toen bogen ze bijna voor ons. Ik voelde me wel onpasselijk hierb
Na dit alles gegeten bij de missiepost en daarna op weg met het busje naar Bamenda, de stad waar Mama en Emma vandaan komen.
Halverwege de reis komen we bij een erg mooie waterval. Boven de waterval is een stuk grond dat volgens de overlevering van de Bamenda de waterval is waar hun voorouders leven.
Ze eren dit met het verbranden van palmolie.
Hierna doorgereden naar Bamenda om aan te komen in hotel Mondial.
04 Nov. Dag 23. Van #################################
05 Nov. Dag 24 Bamenda.
Een rustig dagje vandaag, we zijn bij een chefferie wezen kijken, de chefferie van Bafut, deze heeft nog een zeer oude authentieke tempel.
Bij de chefferie is een museum waar o.a. de annexatie door de Duitsers en later de Engelsen uitgelegd samen met de gebruiken en levenswijze van de Bafut.
Deze stam is pas laat ontdekt, en midden 1900 zijn ze wat van hun identiteit kwijtgeraakt. Nu zijn ze vermengt met andere stammen en volkeren.
Daarna zijn we naar de tempel geweest, een originele tempel van stammen en gravures. De trap is door de tijd heen uitgesleten en gelukkig mogen er geen vreemden binnenkomen. Dit is nu eenmaal waar een buitenstaander niets te zoeken heeft.
Door de chefferie word ons een dans aangeboden met mannen die dansen op stelten en houten maskers die de dieren uit het oerwoud voorstellen. Bij de chefferie leven nog steeds de familieleden van de Sultan, en hebben we kennisgemaakt met de prinsessen en prinsjes. Ze leven nu niet meer in de originele huizen maar op een apart gedeelte waar meer efficiente en betere huizen staan.
De rest van de dag die ons restt e hebben we uitgerust.
We lopen mee in de stoet met de mensen die het einde van de Ramadan vieren. Overal waar we maar kijken zie je Moslims op hun best gekleed, mooie hoofddeksels, gewaden en hun beste schoenen.
Ze zijn erg blij, en niet alleen omdat het suikerfeest er is maar ook het einde van hun vasten.
In Nederland hoeven ze niet te klagen want hier zouden we zonder veel water, hitte en fysieke inspanningen het vele malen zwaarder hebben.
kan hebben in het regenwoud!!. Volgens Tineke kan dit wel eens de laatste bui zijn want ook hier is het regenseizoen ten einde.
31 Okt. Dag 19 Ngaundere – Tibati.
Hij zag wel wat in Erika, maar die moest er niets van weten!!
We konden vragen stellen over zijn stam, waar hij vandaan kwam en wat hij deed in de regio.
Een leuk bezoek aan een zeer lange man!.