06 Nov. Dag 25 Bamenda – Kumba.
Ook vandaag weer een lange reisdag, deze keer een trip van ruim 11 uur. We waren gaar toen we aankwamen, maar we zijn door een prachtig landschap gereden die snel veranderde, van woud tot palm plantages, bananen plantages tot de rubber bomen.
Hierna wat gegeten en gedronken en vermoeid naar bed.Op naar Barombi lake.
Het meer is gevormd door een oude vulkaan waar zich in de krater water heeft verzameld.
Hiervandaan de tassen opgehaald en op weg naar Buya.
Via een hele grote omweg, dit omdat de hoofdweg door de regen onbegaanbaar is geworden,
Buya bezweet en vermoeid aangekomen.
's Avonds lekker gegeten maar het duurde erg lang, maar door het gezeur van 1 persoon werd het er niet leuker op. Sommigen ergerde zich groen en geel aan het gedrag van diegene.Op de hellingen is nevelwoud omdat de mist zicht daar weer condenseert.
We konden vandaag kiezen: met een kano of lekker een wandeling maken.
Het was er erg warm en benauwd08 Nov. Dag 27 Buya – Mount Cameroon.
Vandaag is het zover, de tocht naar de top van de Mount Cameroon!!. Hoe hoog we zullen komen is voor velen de vraag, maar volgens de krabbenman zullen er drie proberen de top te bereiken. We zullen zien!!.
Bij het kantoor waar onze gidsen al klaarstaan en de tassen verdeeld worden de laatste instructies gegeven. Het eerste deel gaat door akkers tot we bij het nevelwoud komen waar het zwaarder lopen is vanwege de vochtigheid. Zo af en toe stoppen we om wat te drinken en kunnen we genieten van de schoonheid.
Bij hut 1 krijgen we een eenvoudige lunch en een ½ uur rust.Het nevelwoud maakt langzaam aan plaats voor de graspollen en wordt het pad moeilijker begaanbaar. We lopen alleen maar recht omhoog, geen ge-zigzag en de helling is stijl .
Rillend doe ik maar snel thermo ondergoed aan. De dragers maken een heerlijk diner klaar: kip met rijst en groenten met saus!!.
Heerlijk gegeten om daarna vroeg naar bed te gaan om morgen fit de laatste etappe te lopen.
Er gaan er 3 door: Rik, Johan en ik( Peter).
Dus de krabbeman heeft toch gelijk: drie zullen het proberen.Heel even dachten we bij hut twee zouden zijn waar we zouden overnachten, maar helaas was dat een nood hut. Rond ½ 5 komen we aan bij hut twee. Het is er niet warm, het waait er behoorlijk en je koelt snel af door het zweet
09 Nov. Dag 28 - Mount Cameroon –
Voor vieren ‘s nachts eruit om snel alles aan te trekken en wat te eten. En dan: op naar de top!!! In het donker, geen hand voor de ogen te zien en het is vrijwel onmogelijk
Over de rotsbrokken en graspollen komen we eindelijk weer bij de akkers. We zijn allemaal vrijwel ongeschonden van de vulkaan gekomen, alleen is Mia lelijk gevallen en heeft een nare wond aan haar knie.
Beneden worden we opgewacht door Mama, Emma en Bula. We brengen de gidsen terug naar hun kantoor en dan op weg naar Limbe!! Daar wachten Rini
10 Nov. Dag 29 - Limbe –
Het hotel is mooi met goede bedden. Na het opstaan last van de kuiten maar wat willen we?? Heerlijk gezwommen in de zee en in een beekje, dat was koud maar lekker. In een dorpje gegeten bij een botanische tuin.
Daarvandaan naar Youande waar we op het vliegtuig zullen stappen. Toen maar wachten en wachten en nog eens wachten tot we te horen kregen dat de enige tractor die het vliegveld rijk was, niet in zijn achteruit kon en dus niet het vliegtuig kon verplaatsen.
Het Afrika gevoel is nog niet verdwenen!!.We kregen te horen dat we naar een hotel gebracht zouden worden, maar net voordat we het vliegveld verlieten konden we weer terug omdat de tractor weer in zijn achteruit kon!. Maar doordat we zo laat weggingen misten we de aansluiting in Casablanca. Dus dan maar proberen om via Madrid te vliegen en daar een aansluiting te krijgen naar Amsterdam.
Gelukkig lukte dit zodat we na 20 uur reizen weer op de koude, natte bodem van Nederland staan.
Ondanks alles heb ik kunnen genieten van een avontuurlijke rondreis door een land met heel veel lieve en aardige mensen. Ik wil met ondanks zeggen dat de ziekte van Lyme mij meer gegrepen heeft dan ik had gedacht, maar door de leuke groep alles heb kunnen doen wat ik wilde doen. Door de tamme, volgens Rik de tamste, leuke en gezellige groep heb ik genoten van alles wat deze reis heeft laten zien.
Een bijzondere reis.
, Erika en Ben ons op met ballonnen en een drankje!!??
Alsof we een wereldprestatie hebben geleverd,...... nou vooruit dan maar, zo worden we door hun verwelkomd.Om 7 uur wordt ik gewekt voor de lunch waar sommigen wel vreemd keken toen ik tevoorschijn kwam. Buiten vertelt een drager dat Rik en Johan op de terugweg zijn. Zouden zij het wel gehaald hebben is de vraag??
Maar, nee ze kunnen volgens hem niet de top gehaald hebben.
Na op ze gewacht te hebben naar beneden dan maar!!
Dit is nog zwaarder dan naar boven: de klappen op je knieén, minder controle over je stappen en de helling.gelijk om een pad te vinden (als die er al was).
Na ongeveer een ½ uur gelopen te hebben, en daarbij drie keer bijna gevallen te zijn, besluit ik om terug te keren, want iets breken leek mij te gortig. Helaas, maar ik had er wel vrede mee.
Met een gids terug naar hut 2 waar ik nog snel de slaapzak in ga om warm een uurtje te slapen.