Reisverslag Kenia-Tanzania.
(van dag tot dag)

Za 8 september 1e dag. Amsterdam-Nairiobi

Eindelijk de dag dat de reis gaat beginnen!!.
Om ongeveer half 2 op Schiphol, na een klein probleempje de tickets opgehaald, waarna we nog een vertraging hadden van 30 min. Op Heathrow met de speedlink bus naar Gatwick gereden wat ongeveer een uur duurde.
Op de airport wat gegeten bij Burger King (je weet maar nooit).
Om 22.35 op het vliegtuig gestapt naar Nairobi (747-400).

De vlucht verloopt voorspoedig en zijn na 9 uurtjes vliegen op Afrikaanse bodem geland.
De groep varieert van 20+ tot en met 60+, het is een gezellige boel waar veel mee te lachen valt; het klikt gelukkig meteen.

Zo. 9 sept. 2e dag. Lake Navasha.

Op Nairobi airport aangekomen hebben we de spullen in de truck geladen.
En dan: eindelijk op weg!!.
Het is best te doen in de truck, af en toe koud door de wind maar ach, alles went.
Op weg naar een kratermeer zien we al deze prachtige dieren:

Ma. 10 sept. 3e dag Mount Kenia.

Vanmorgen om half acht op, toen lekker gedoucht en daarna opgeruimd, waarna we om negen uur naar Navasha gaan om even te shoppen.
Daar vandaan richting mount Kenia, waar we Tompson gazellen en loopvogels hebben gezien.
De tocht daarnaar toe is erg indrukwekkend, vooral de bevolking die naar ons zwaait en vriendelijk naar ons lacht.

Het is wel koud in de truck maar zodra deze stilstaat is het lekker warm.
We rijden over de steppen en zien onderweg glansspreeuwen, apen en buikjes (soort gazelle).
De eerste paar kilometer is het goed te doen maar dan komt het echte werk!
Hobbelend en stotend over de savanne heen, schitterend.
Bij de campsite aangekomen hebben we de tent opgezet en eten gekookt, rijst met kip en "boerenkool".

Di. 11 sept. 4e dag Mount Kenia.

Ondanks dat het vakantie is, er om 5 uur uit om, om 6 uur naar de berg Kenia te gaan en deze te beklimmen.
Maar eerst rijden we 1,5 uur door de bush heen, waar we bij Odd Moses aankomen.
Dit is het beginpunt van onze beklimming.

De heenweg is zeer mooi, eerst regenwoud, dan de baardmossen en dan de struiken en rotsen met gras.
Onderweg de poep van de buffels, olifanten, mangoesten enz. gezien maar helaas niets wat dat allemaal produceert, de dieren dus.
De tocht is niet te zwaar en we zijn tot een hoogte van 3300(m) gekomen
Verder mochten we niet omdat er wolken waren en er kans op regen was.
Bij een restpoint aangekomen kregen we te horen wat en waar de naam Kenia eigenlijk vandaan komt.
Kenyatta ===> Kikuyu stam
Keniia ===> Masai

Deze twee woorden betekenen allebei struisvogel, omdat de top van de berg zwart en wit is, hierdoor is de naam Kenia ontstaan.
De Keniaanse vlag is toen ook uitgelegd:

Wo. 12 sept. 5e dag. Buffalo N.P. en Shaba Hill N.P.

Vanmorgen om ongeveer half zeven op om om acht uur naar de National Parcs te rijden.
Het zou een lange rit worden: eerst nog in de schaduw van mount Kenia en daarna de savanne in om dan, na een geleidelijke overgang, in de steppe te belanden.
Onderweg zijn we de Equator (Evenaar) gepasseerd, waar we de demonstratie kregen met de trechter, luciferhoutje en water (links- en rechtsomdraaiend).

Ook hebben we daar op de lokale markt rondgelopen zodat we konden zien wat voor koopwaar ze ons aanboden.
Niets gekocht.
Na een mooie en lange rit zijn we bij Buffalo N.P. aangekomen waar we een korte game-drive hadden.
Hier zien we dan voor het eerst in grote getalen Grevy zebra’s, netgiraffen, girafgazellen, wrattenzwijnen enz.

Toen zijn we doorgereden naar Shaba N.P. waar we ook een game-drive maakten.
De kampeerplaats is echt te gek, mooi en indrukwekkend: we slapen aan een rivier waar de nijlpaarden zouden zitten, zien boven onze tenten in de palmbomen meerkatten.

Het is een oase in de vrij droge natuur!!
We raken niet uitgekeken, maar mogen helaas niet ver van de kampeerplek afdwalen, daar het een park is waar het oppassen is met al die wilde dieren.
Morgen gaan we weer een game-drive maken in Shaba N.P. waar we hopelijk meerdere van de Big five zullen zien.

Do. 13 sept. 6e dag. Shaba N.P naar Maralal.

Vanmorgen vroeg op om te gaan game-driven, we zien van alles, girafgazelles, hyena’s, Grevy-zebra’s, buffels, waterbokken, poep van olifanten en pootafdrukken van nijpaarden, maar helaas geen dier wat daarbij hoort.
Rond een uur of elf de tent opgeruimd en dan naar de volgende plaats.
De tocht is echt schitterend, het grasland op de hoogvlaktes, waar de Samburu-stam over de vlaktes heerst.
Deze stam heeft jongens die zich als krijgers uitdossen met hun haren, bruin/rood gekleurd van rode oker.
Tot de jongens een vrouw hebben, dan worden ze man en zullen ze zich in een andere stijl gaan uitdossen.
De vrouwen hebben kralen voor hun gezicht totdat ze getrouwd zijn, dan mogen ze pas van hun gezicht af.
Tevens hebben ze oorbellen die ze steeds zwaarder maken zodat er in hun oorlel een groot gat komt.
Hoe groter het gat, hoe mooier???????????

De campsite is vrij luxe, vergeleken met de vorige, we hebben koude douches, wc’s en een bar.
Als we willen kunnen we alvast een hutje reserveren voor de terugreis.

Vrij. 14 sept. 7e dag. Maralal naar Turkana. (Loyangalani)

Vandaag lekker vroeg op: rond vijf uur de tent uit om alles gereed te maken, om naar het Turkana meer te gaan.
De reis zal lang gaan duren: ongeveer 12 uur. Maar de rit is de moeite waard: we zien secretarisvogels, struisvogels, dik-diks, buikjes, een kleine wouw, aalsholvers, neushoornvogels, enz.. enz..
We rijden eerst door de hoogvlakten van Maralal, dan door een gebied met baardmos, dan berglandschap van zandsteen, dan gebieden met veel rood gesteente en als laatste vulkaan landschap, waar het erg warm is, maar indrukwekkend.

Za. 15 sept. 8e dag. Turkana-meer.

Vandaag gaan we naar een nederzetting, El Molo geheten, deze mensen leven hoofdzakelijk van de visvangst.
Door het vele vis dat ze eten krijgen ze al op vroege leeftijd een teveel aan eiwitten, dit kan je vooral zien aan de kromme beentjes van de kinderen.
De vis bestaat hoofdzakelijk uit nijlbaars en tilapia..

Helaas is dit een stam die geleidelijk aan het verdwijnen is, dit komt doordat de mensen van El-Molo trouwen met de stamleden van de Turkana stam, deze leven meer van het land en zijn net als de El-Molo’s een semi-nomaden stam.
Door de mengeling verdwijnen de traditionele gebruiken van de El-Molo’s.
Als ze gaan vissen dan vissen ze in bootjes van stronken hout, drie of vier stammen aan elkaar gebonden met touw of riet. Het ziet er nogal rank uit maar ze doen het er maar wel mee!!

Doordat de Turkana stam een semi-nomaden stam is, blijven de vrouwen thuis om eten te koken, de was doen en voor het vee blijven zorgen.
De mannen kunnen gaan jagen en voor bush-voedsel uitkijken, daardoor kunnen ze twee weken weg blijven, ze ruilen ook vaak wat vlees voor vis van de El-Molo stam.

Het is een mooie dag, de mensen zijn erg vriendelijk en kleurrijk maar het is wel erg warm, ong. 45 graden Celsius.

's Avonds zijn we nog even het dorpje in gelopen van Loyangalani, waar het halve dorp naar ons kwam kijken, we
lijken zo wel een vreemde eend in de bijt. Een dag die ik niet snel zal en kan vergeten.

Helaas gaan we vandaag weer terug het middelgebergte in, waar de nomaden leven.
We worden na ong. 4 uur rijden hartelijk ontvangen door de lokale bevolking daar.
De kinderen zijn net bengels, zijn lekker aan het klieren, willen overal aan zitten en zijn niet van je weg te slaan.

Samen met Aad, Henk en mijzelf naar een missie-post gelopen waar we uiteindelijk het kerkje binnenmochten.
Het is een mooi en kleurig versiert kerkje, maar vragen ons wel af waarom de westerse mens zo nodig hun geloof en gebruiken moeten aandringen aan een volk dat zo vredig leeft met de natuur en waar maar af en toe een stammenoorlog is, wat dat betreft doen wij het slechter!!We hebben nog een wandeltocht gemaakt waar de traditionele huizen van de nomaden te zien waren, wordt het te droog dan trekken de nomaden naar een natter gebied.

Ma. 17 sept. 10e dag. South Horr- Maralal.

Vandaag teruggereden van South-Horr naar Maralal door de hoogvlakten van Kenia.
De rit was best wel pittig maar weer erg mooi.
Op de campsite lekker gedoucht en m’n dagboek bijgewerkt.
Morgen hebben we een zware, maar educatieve dag voor de boeg.

18 sept. 11e dag. Maralal.

Vannacht heerlijk geslapen, zodat we deze dag wakker tegemoet kunnen zien.
We gaan vandaag lopend naar het dorpje Maralal, dit is een belangrijke plek waar vee wordt verhandeld door de Samburu en Masai stam.
De tocht begint over berg- en geitenpaden en duurde ongeveer anderhalf uur.
Onderweg zijn we nog even wezen kijken naar een speermaker die op de traditionele manier nog speren maakt.
Dit gebeurt nog met een blaasbalg van runderhuid en kolen.
Als het ijzer gesmolten is dan wordt er een groef in de grond gemaakt waar het gesmolten ijzer in wordt gegoten.
Hierdoor krijg je een staafje die vervolgens platgeslagen wordt totdat er een mooie punt van gemaakt is.
Ook mochten we in een Samburu huis kijken waar ongeveer 9 mensen in leven: onvoorspelbaar!!.

Toen zijn we doorgelopen maar niet voordat ik 2 speren heb gekocht. In het dorp zelf zijn we wezen lunchen in een hotel/ restaurant.
De reden dat het er vrij modern uitzag in het hotel is de beroemde kamelenrace die hier gehouden wordt.
Er komen dan vele mensen van buiten Kenia met een vliegtuig om te kijken of om zelf mee te doen.Na de lunch hebben we een groep krijgers zien dansen, erg leuk. Op de campsite aangekomen hebben we een stoofpotje van geit en rijst gegeten. Heerlijk!.

Wo. 19 sept. 12e dag. Maralal- Lake Baringo.

De rit naar Lake Baringo duurde ongeveer 5 uur, maar door de afwisseling heb ik me geen moment verveeld.
Daar aangekomen de tent opgezet vlakbij een grasveldje waar de hippo’s in de nacht komen grazen.
Om ongeveer 14.30 met een bootje het meer op om vogels, krokodillen, ooievaars, hamerkopvogels, hagedissen en hippo’s te bekijken.

In het midden van het meer ligt het grootste eiland dat beheerd wordt door een Masai met 29 vrouwen!!. Hij heeft daar veel vee rondlopen, dus zodoende. Op dat eiland leven ook visarenden en als je een dode vis in het water gooit en dan fluit, de arenden die vis komen ophalen. Een spectaculair gezicht!!.

Verder gevaren kwamen we eindelijk de hippo’s tegen, maar de grootste(pappa) vond het niet leuk daar hij twee maal een uitval deed naar ons toe. Dit was angstig, temeer omdat er vele mensen door dat soort aanvallen gedood worden.
Gelukkig zijn we met z'n allen nog heel naar de veilige haven toe gevaren.
De vis (tilapia) was erg lekker!.

Do. 20 sept. 13e dag. Lake Baringo.

’s Ochtends om half zeven op om een vogelwandeling te maken, het was een lekker tochtje van 2,5 uur.
Onderweg zagen we 2 schorpioenen, een zwarte en een gele, de zwarte kan gevaarlijk zijn, van de gele schorpioen krijg je alleen veel pijn.
Helaas, we hebben gezocht naar slangen maar niets gezien.
We hebben het nest van een zwarte arend gezien, valkjes, spreeuwen, enz..

’s Middags naar een meer geweest waar duizenden flamingo's leven en waar er heetwater bronnen zijn met geisers.
Het rook hier behoorlijk naar zwavel.
Op de weg terug kwamen we veel wrattenzwijnen en apen tegen.
Vlakbij de campsite zagen we de bui al hangen en daar bijna niemand een buitentent had opgezet vreesden we het ergste.
Maar gelukkig voordat de bui losbarsste konden we de buitententen plaatsen.
We hebben wel half in de regen gegeten, maar dat kon de pret niet drukken.

Vrij. 21 sept. 14e dag. Lake Baringo-Nakuru.

Vandaag op om naar Nakuru te gaan, dit is een meer, en een stad, waar veel bedreigde diersoorten leven, de rit naar de campsite is om te genieten.
In de stad gelukkig nog een paar diarolletjes kunnen kopen en ook nog een masker.
De campsite is erg luxe, met een bar waar we ’s avonds heerlijk een lopend buffet kregen: we mochten wel een keer verwend worden.

Za. 22 sept. 15e dag. Nakuru- Kisii.

We moesten vroeg op om naar de Nakuru krater te kunnen gaan, dit is een aanrader daar we een luipaard, neushoorns, flamingo’s, hamerheads, bavianen enz. enz. hebben gezien.

Zo. 23 sept. 16e dag. Kisii- Peke beach.

De rit naar Peke beach is lang maar we slapen in een legertent dus dat maakt veel goed.
Dit is de plek waar we de Serengeti in zullen gaan.
’s Middags naar een vissersdorpje gelopen waar het hele dorp kwam kijken wat we daar als blanke deden.
De kinderen moesten op een afstand blijven van hun ouders, blijkbaar waren ze dit toch niet gewend.
Doordat er allemaal visresten in het dorp lag zag je de mariboe’s tussen de hutten lopen. We zagen nu pas hoe groot ze waren.

Ma. 24 sept. 17e dag. Peke beach- Serengeti.

Rond acht uur is het eindlijk zo ver: we gaan naar de Serengeti, 1 van de hoofddoelen van m’n reis!!.We hopen nu meerdere dieren van de Big five te zien: dit zijn de olifant, nijlpaard, buffel, luipaard en de leeuw.
Toen we een kleine 10 min. in het park reden kwamen we een hyena tegen op de vlakten, toen een koppel leeuwen onder een boom.
Verder zagen we topi’s, giraffen, thomson gazellen, dik-dik’s, waterbokken, nijlpaarden, visarenden, gieren, impala’s enz, enz..

Een van de hoogtepunten was wel de olifant die een accacia-boom vernielde om zo aan zijn eten te komen.
Ook stonden er vlak langs het paadje twee olifanten die tegen een boom stonden te schurken, mooi gezicht is dat!.

Di. 25 sept. 18e dag. Serengeti.

Vannacht vrij lekker geslapen, af en toe wakker geweest.
Daar we vroeg op stonden om, voordat de zon helemaal op kwam, de wildernis in te gaan.
Na ongeveer 200(m) rijden met de truck kwamen we twee mannetjes leeuwen tegen, waren dit diegene die zo brulde in de nacht??? Wie weet!?
Na ongeveer 20 min rijden zien we twee cheeta’s een waterbok eten, deze is pas net gevangen.
We zagen, op de jacht na, in anderhalf uur tijd het beest helemaal verorberd worden door de cheeta’s.
Af en toe keken ze om omdat ze in de verte hyena’s hoorden. Helaas kwam het niet tot een gevecht.
Het was een luguber gezicht: je hoorden de botten kraken en de lever lieten ze links liggen.

Daarna zijn we naar een hippo pool gereden.
We zagen op de terugweg grote groepen zebra’s impala’s en gnoes wegrennen.
Opeens zagen we twee leeuwen, die de groep achtervolgden, maar ze zetten de aanval niet door.

Als we weer verder rijden komen we een groep van 30 olifanten tegen. De kudde bestaat uit oudere en jongere olifanten, en als klap op de vuurpijl zien we een groep leeuwen lopen, vlakbij de olifanten!.

Wo. 26 sept. 19e dag. Serengeti-Ngorongoro krater.

Ook vandaag moesten we er vroeg uit om te gaan game-driven.
Onderweg komen we hippo’s en zebra’s tegen.
Halverwege de rit komen we 4 leeuwen tegen met hun 9 welpen en dat vlak naast de weg!!.
Ze trekken niets van ons aan maar blijven lekker stoeien in het dorre gras.
In anderhalve dag hebben we meer leeuwen dan wrattenzwijnen gezien.
De weg naar de Ngorongoro krater is door droog en dor steppe heen maar we zien van alles,

alleen begrijpen we niet dat er hier nog dieren kunnen overleven, het verbaast ons dan ook niet dat de gnoes en zebra’s wegtrekken uit dit gebied.
Aan de rand van de krater ligt een dorpje dat gebouwd is voor de toeristen en beheerd word door de Masai.
’s Avonds lekker in een super de luxe restaurant gegeten.

De tenten slaan we op aan de rand van de krater, het is daar niet echt warm, het waait er en we zitten vrij hoog.

Do. 27 sept. 20e dag. Ngorongoro krater.

‘s Ochtends de tenten in de truck laden, dan met gehuurde jeeps de krater in.
We zien nu hoe groot en hoog de krater is: een oude vulkaan die ingestort is met een diameter van 18 km.
Onder het rijden komen we leeuwen, een cheeta, zebra’s gnoes, flamingo’s twee soorten hyena’s met hun puppies en ga zo maar door.
Het enige wat we niet gezien hebben zijn de olifanten die hier ook leven, maar je kunt niet alles hebben, toch??

Vrij. 28 sept. 21e dag. Arusha

Vandaag voel ik me nog steeds beroerd maar heb me behoorlijk gezweet in de tent: de slaapzak was drijfnat.
Helaas blijken er nog drie ziek te zijn: Leo, Simone en Gerda.
Toine, Henk en Arjan gaan de Kilimanjaro beklimmen maar ik moet me helaas afmelden ondanks dat dit mijn doel zou zijn van deze reis.
Ondanks dat toch maar lopend naar de markt om souvenirs te kopen.
Voor Pa en Ma een olifant en voor mij een giraffe.

Nicole en ik komen als laatste weer bij de tenten aan, we hebben alles gezien en Nicole heeft toch nog voor Leo een echte Tusker T-shirt gevonden, dit dankzij een behulpzame Emanuel.
Dus gelukkig ging het weer wat beter, heb alleen wat thee op en een stukje geroosterd brood, omdat m’n maag het niet zal houden (denk ik).

Za. 29 Sept. 22e dag. Arusha-Nairobi.

Helaas zit het er weer op voor deze onvergetelijke reis: We gaan naar het hotelletje waar we begonnen zijn, dus de cirkel is weer rond.
Na ons wat opgefrist te hebben zijn we wezen eten in het hotel.
Toen de truck weer ingeladen (voor de laatste keer) en dan maar naar de luchthaven waar het streng beveiligd werd dit ivm de aanslagen in amerika, waar wij gelukkig weinig van de paniek gemerkt hebben, voor Keniaanse begrippen dan.