Vanuit Schiphol met de trein naar Brussel toe om daar met de shuttle naar Zaventhem te reizen.
Op Zaventhem aangekomen al een beetje kennis kunnen maken met leden van de groep en daar blijkt dat we allemaal naast of achter elkaar zitten, dus kunnen we op de heenreis kennis met elkaar maken.
De groep is erg gezellig, tot nu toe lijkt het erop dat het een groep wordt van 40+, maar dat mag de pret nu al niet drukken.
s’Avonds in Entebbe aangekomen waar we direkt naar Kampala rijden waar de camping is.
Op de camping aangekomen door de drie musketiers verwelkomt, Marcel, Sander en Eric deze zijn eerder in Afrika gekomen en waren daarom al op de camping.
De vlucht en de rit zijn erg goed verlopen.
Vanuit Kampala naar Sipi, een plaatsje waar drie watervallen op verschillende hoogten zijn.
De tocht is erg afwisselend met erg veel bananen plantages, dorpjes, papyrusvelden enz..
Op de camping aangekomen de tent opgezet en heerlijk gegeten.
's Avonds wel een biertje gedronken in de bar om het stof weg een beetje weg te spoelen.
Gelukkig niet al te vroeg op om naar twee watervallen te lopen, dit is meteen een training voor de gorilla’s!!.
De tocht daarnaar toe is mooi, vooral de uitzichten en de watervallen zijn er om even bij stil te staan.
Om 12.30 weer op de camping aangekomen waar we een heerlijke lunch kregen van Ezra.
Om ongeveer 14.30 wandelden we naar Sipi town om een soort van Cultural walk te doen.
De rit naar Jinja was mede mooi doordat we door een groot papyrus- veld reden waar we even stopten en foto’s van de bijzondere planten konden maakten.
Toen we in Jinja aankwamen daar lekker rondgestruind, een zaklantaarn gekocht en een soort bananen stamppot gegeten.
De mensen in dat stadje zijn vriendelijk en goedlachs, ze zijn niet opdringerig en daarom kun je rustig rondkijken.
’s Avonds aten we vis met patat en natuurlijk weer lekker veel vers fruit.
Omdat we toch in de regenwouden zijn, zin om het regenwoud in te gaan, het raften kan altijd nog wel.
Om 09.15 werden we opgehaald om na een uurtje te worden afgezet in een regenwoud waar de wandeling zal beginnen.
Dus nu maar op zoek naar de apen, vlinders en vogels.
We hebben veel soorten apen gezien, helaas wel op grote afstand dus nu maar hopen dat de foto’s gelukt zijn.
Het tochtje door het woud is goed te doen, vooral omdat er veel uitleg werd gegeven over het woud en de plant- en dieren die daar in leven.
Vanmorgen zijn we naar Masindi gereden waar we alleen zullen overnachten.
Helaas bleek bij het uitstappen dat er een bladveer was gebroken zodat er uit Kampala een nieuwe veer gebracht moest worden.
We kwamen met regen aan maar gelukkig werd het wel droog dus dan maar op zoek naar de muziek die in de verte weerklonk.
Niet ver van de camping was een groot feest zodat Marcel, Anja en ik daarnaar toe zijn gelopen.
Als enige Mzungu’s stonden we daar te luisteren naar de muziek.
De mensen waren niet de beweeglijke dansers zoals gehoopt, maar werd er uitgelegd: Ze wachten tot de ster van de avond komt, een band die in de top 3 staat van Uganda.
De band is mede zo populair omdat ze in hun lied duidelijk maken hoe je aids, Soa en andere ziekten kunt voorkomen door voorbehoedsmiddelen te gebruiken.
Het heeft resultaat omdat Uganda het enige zuid- Afrikaans land is wat het aantal besmettingen heeft
Toen we wakker werden was de veer weer vervangen en konden we onze trip weer voortzetten.
Op naar de Murchison falls.!! Het schijnt een mooi en groot park te zijn met veel olifanten, vogels, nijlpaarden enz..
Na een tijdje te hebben gelopen hoorden we geritsel zodat we er als een bange haas weer vandoor gaan.
Onderweg naar de camping kwamen we nog twee slangetjes tegen die natuurlijk op de foto moesten, maar vlakbij de camping werden we teruggeroepen door de eigenaresse dat we niet naar beneden mochten omdat er leeuwen in de buurt liepen!!! Gelukkig zijn we die niet tegengekomen.
Wel liepen er wartogs en bushbokjes rond op de camping.
Na lekker te hebben geslapen de tent uit, om te
gaan game-driven. In het park zagen we veel
Rotthshild giraffen, bushbokken, wartogs en
waterbokken. Plotseling vallen de ogen van Sander
en Peter tegelijk op iets dat vijfhonderd meter van ons vandaan is.
Helaas moesten we vroeg op om naar fort Portal te gaan, Portal was een majoor die goed met de stammen kon opschieten en daarom bloedvergieten heeft kunnen voorkomen tussen de kolonialen en de stammen.
De tocht is zoals altijd erg mooi, maar we halen het stadje maar met moeite.
De motor lijkt ons niet meer van dienst te willen zijn.
Dus toen maar een ander vervoersmiddel gezocht terwijl de truck naar de garage gaat voor reparatie.
Na de gebruikelijke inkopen van eten en drinken met gehuurde bus en jeep naar de camping gereden,
De camping is gelegen tussen 3 kratermeren en zijn allerlei terrasjes waar we de tent kunnen opzetten.
Vandaag naar de Chimps, tenminste hopelijk zien we ze.
In de matatoe’s mee naar Kibale forest waar de chimps leven.
Helaas moeten we tot 12.00u wachten dus als een warming-up gaan we naar een moeras toe waar we een rondleiding krijgen.
Dit moeras wordt volledig beheerd door vrouwen zodat ook zij werk hebben en eigen inkomsten hebben.
Er was ook een Chimp bij die een voet mist. Deze heeft vastgezeten in een val, waarna zijn familie hem heeft bevrijd.
De familie heeft hem daarna verzorgd,
‘s Ochtends een lekkere stevige wandeling gemaakt naar de Top of the World!!
Een pittige wandeling die ik zag als een training voor de gorrila trek.
De Top of the World valt mee, er zijn mooiere plekken waar een mens is geweest, je kunt helaas niet alle drie de kratermeren goed zien.
Maar we hadden veel plezier met ze
Fort Portal- Queen Elizabeth N.P. Vrij. 26 Dec.
Op weg naar Queen Elizabeth N.P. niet echt veel gezien, waarschijnlijk omdat er wel wat uurtjes aan het slapen werd gespendeerd.
Aangekomen in het park meteen een game-drive gemaakt waar we veel waterbokken, rallen, sprinbokkies enz. zagen.
Ook de olifanten en de wartogs waren weer van de parij.
Op de campsite aangekomen hoorden we dat er ’s ochtends leeuwen lagen te slapen waar wij ons kamp gingen opzetten!! Dat wordt ons een nachtje wel.
Er liepen wel veel bush-bokken, wartogs, hippo’s en mariboe’s rond.
’s Avonds vroegen de drie musketiers of ik zin had om met hun de volgende dag een jeep te huren en op zoek te gaan naar de boomklimmende leeuwen!!
Ik hoefde er niet over na te denken, tuurlijk.
Later op de avond hebben we nog wel geprobeerd om met kippeboutjes de hyena’s te lokken, maar helaas waren we iets te luiddruchtig vrees ik.
Queen Elizabeth N.P. Zat. 27 Dec.
Om half zeven worden we opgehaald om eerst leeuwen en luipaarden te spotten.
Na ongeveer 20 min. zien we al een luipaard lopen, dit begint al goed!! Het is nu al een geslaagde dag.
Nadat mister leppard de struiken ingelopen is, komen we 10 min. later weer een mister leppard tegen!!! Deze liep vlak achter de jeep over de weg heen!!
Daarna zijn we met een omweg langs Queen Elizabeth N.P. gereden, omdat er geen weg door het park loopt. De weg loopt tot aan de grens met Rwanda die maar 20 km. verderop is. Daarvoor reden we Queen Elizabeth N.P. weer in.
Dus nu maar weer achter in de pick-up om de boomklimmende leeuwen te spotten.
En warempel, net toen Sander en ik half sliepen in de jeep horen we de chauffeur zeggen: did you see the lions?? Did you see the lions?
No!, maar voordat hij uitgesproken waren stonden we al in de pick-up.
Wat een mooi plaatje, twee leeuwinnen op een dikke tak, en nog langs het pad ook!.
Na wat plaatjes geschoten te hebben de chauffeur omgepraat om dichterbij te komen.
Nu stonden we oog in oog met de leeuwinnen, 1 daarvan lag lekker te luieren maar de andere was niet echt gediend van onze aanwezigheid.
Ze gromde wat, strekte haar rug en stond op, zodat we toch wel wat angstig werden.
Op de camping alles in geuren en kleuren verteld waarna we nog een paar biertjes hebben gedronken op de onvergetelijke dag.
Vandaag een lange dag tegemoet om van Queen Elizabeth N.P. naar Bwindy toe te rijden, dit is het plaatsje waar de gorilla’s leven.
De weg was best wel slecht, maar we zijn er weer gekomen, onderweg veel gezien en geslapen zodat de rit snel ging.
’s Avonds kregen we uitleg over hoe je je moest gedragen bij de gorilla’s en wie met de eerste groep meeging, dit waren Emmy, Carin, Bert en Maarten.
Deze groep gaat morgen en de volgende gaan de dag erop.
In ieder geval is iedereen er benieuwd naar.
’s Avonds aan de waragi gezeten wat niet echt beviel, wel de drank maar niet de nacht zelf.
Maar ach morgen zal het wel weer gaan denk ik.
’s Avonds kwam er een koor van weeskindertjes voor ons zingen, erg goed en daarom een cd gekocht met twee flesopeners.
Een mooi einde van deze dag.
Met de truck vanuit Bwindy naar Lake Buondy om daar 2 nachten te verblijven.
Het uitzicht van de camping is grandioos, hoewel de camping zelf veel te luxe is voor ons, netjes aangelegde veldjes en perkjes met een restaurant.
’s Avonds oud en nieuw gevierd wat veel plezier gaf bij de locals.
Ze zullen wel weer gedacht hebben: Crazy Mzungu’s!
Dus veel lol en dronken blanken. Het vuurwerk bestond dit jaar uit sterretjes en warragi.
Een mooier einde van het jaar is niet denkbaar!!.
Lake Buyondi Do. 1 Januari 2004
Na bekomen te zijn van het feestgedruis samen met Emmy, Maarten Bert en ik een wandeltocht wezen maken langs het meer.
Tuurlijk wilden we dat, dus zo gezegd zo gedaan.
Onderweg begon het te regenen en we vreesden al het ergste, onweer en veel wind.
Gelukkig waren we op het land toen het echt begon te hozen. We zouden midden op het meer tot de onderbroek nat zijn geworden als we niet in een verlaten huisje konden schuilen.
Na een kwartier stopte de regen en konden we naar de camping toe lopen.
Lake Buyondi- Mburo N.P. Vrij. 2 Jan.
Nadat we de tenten opgeruimd te hebben gaan we naar het Mburo N.P..
Onderweg even gestopt om een hamburger te eten en toen naar het park zelf om een game-drive te maken, waar we veel impala’s waterbokken, buffels enz. zagen.
Het park is op zich niet zo groot maar is wel ruig en de meren maken het bijzonder.
De campsite is top, mooi uitzicht over het meer, visarenden hippo’s en waterbokken in de buurt.
Wat is het leven weer goed!.
Af en toe voelden we een drupje regen maar dat kon dat vrije gevoel niet drukken.
Omdat we morgen een game-walk zouden maken en het af en toe regende vroeger dan normaal naar de tent gegaan.
Lake Mburo N.P. Zat. 3 Jan.
Voor de verandering eens niet vroeg op om naar een andere campsite te gaan maar om een game-walk te maken.
Samen met een ranger inclusief geweer op pad.
Eerst liepen we een beetje over een pad naar een informatie hutje toe waar we konden zien wat voor dieren en planten er in dit park voorkomen.
Daarna lekker lopend door de wildernis uitkijkend naar de mister leppard, buffels enz..
We zagen wel Zebra’s, koedoes, wrattenzwijnen en een hol van een aardwolf.
We konden wat rustten aan de rand van een moeras, waar we koereigers en andere vogels insecten zagen vangen.
Hierna werd het weer tijd om naar de campsite te gaan.
Maar 1 ding weten Anja en ik zeker: dat Mister Leppard ons pad heeft gekruisd.
Mboru N.P.- Kampala. Zo. 4 Jan.
Het einde van deze spannende reis nadert, nog 1 nacht in het mooie Uganda en dan met het vliegtuig terug naar het koude Holland.
Maar niet voordat we nog een mooi stukje van Uganda te zien krijgen.
Ook deze route is erg ruig, maar hoe dichter we bij Kampala komen hoe meer kale vlakten er zijn, alleen op grotere hoogtes niet omdat het daar kouder is en er minder mensen wonen.
Onderweg zagen we ook nog een werkkamp voor gevangenen die daar aan het werk waren.
Geen foto’s maken en niet te veel naar de mensen kijken.
We eindigen weer op de camping bij Kampala waar we de eerste nacht sliepen, alleen slapen we nu in huisjes zodat we een beetje kunnen uitrustten.
Als laatste een barbecue met natuurlijk de waragi.
Kampala- Amsterdam Ma. 5 Jan.
Vandaag vroeg uit de veren om de drie musketiers gedag te zeggen.
Daarna lekker gedoucht waarna we naar een souvenir-markt gingen om de laatste souvenirs te kopen en even naar het thuisfront te bellen dat alles goed is gegaan en we morgen weer thuis zijn.
’s Middags niet veel gedaan, wat gelopen en de herinneringen ophalen van deze vakantie.
Helaas is het dan zover, de spullen worden voor de laatste keer in de matatoe geladen.
Op naar het vliegveld waar de reis nu echt eindigt.
