1^ste dag 29 Nov.  Schiphol- Frankfurt- Johannesburg.

 

Op Schiphol ingecheckt, met de nodige problemen: we waren met z'n vieren

overgeboekt zodat we eerder konden vertrekken.

Dit terwijl het niet zeker was of de volgende vlucht aansloot op de overboeking.

In Frankfurt hebben we dit nagevraagd en het bleek dat dit gelukkig allemaal geregeld was.

 

Hier kwam ook het reisgezelschap bijeen zodat we met elkaar kennis konden maken

Zo op het eerste gezicht, en zoals later zou blijken, is het een leuke en gezellige .... groep.

 

 

2^de dag 30 Nov.   Johannesburg- Kruger Parc.

 

Gelukkig waren er geen problemen m.b.t. het ophalen van de bagage op het vliegveld en het zoeken van de reisleidster, deze stond ons al op te wachten.

De reisleidster (Tracey) maakte ons wegwijs waar we onze dollars konden inwisselen voor Zuid-Afrikaanse Rands.

Hier maakten we ook kennis met onze kok voor deze reis: Jaco.

Daarna met z'n allen naar de truck( een bus o.i.d.) waar we de spullen konden inladen.

Toen we dat gedaan hadden richting het Kruger Parc.

 

 

 

 

 

 

Toen we het Parc inreden zagen we de eerste krokodillen, en verder neushoorns, olifanten enz. enz.

Daar we de volgende morgen vroeg op moesten zijn we vroeg gaan eten: een heerlijke braai en om 22.00 naar bed.

3^de dag 1 Dec.                   Kruger Parc.

Helaas, maar ook aan het begin van de vakantie vroeg op: om 04.00 uur al op om te douchen en de tent af te breken.

Onderweg zouden we in het parc gaan brunchen.

Toen we de campsite uitreden kwamen we iets unieks tegen: wilden honden die op jacht waren.

Het unieke hiervan is dat ze erg zeldzaam zijn en bijna nooit door toeristen worden waargenomen, wij vonden het maar zozo: deze heb je toch ook in Nederland?

Verder hebben we erg veel roofvogels gezien: de Marshall eagle, brown snake eagle, hornbills, weavers, enz.

Van de viervoeters kwamen we de Big Five tegen: dit zijn de luipaard, olifant, leeuw, waterbuffels en de gnoe.

En dit binnen de 24 uur. Tracey ging uit haar dak want dit gebeurde volgens haar niet vaak. Kortom: we hebben geluk!!.

 

 

4^de dag 2 Dec.                   Kruger Parc- Tsipisi

 

's Ochtends om 06.00 uur op om alles in te pakken en dan te gaan game-driven, dit is zoeken naar dieren in de bus en … daarbuiten natuurlijk.

We zagen tijdens het game-driven een paar wrattenzwijnen en giraffen.

Verder hebben we niet veel gezien, maar ach je kunt niet alles hebben.

 

De reis was verder erg afwisselend: van bergen naar heuvellandschap en savannes.

Wel zagen we veel baboons (bavianen) en hornbills.

Toen we langs een rivier reden zagen we daar olifanten lopen, deze kudde zagen we later ook toen we stopten bij een vieuwpoint.

De campsite waar we zouden overnachten was erg luxe: drie zwembaden van warm, iets warmer naar heet.

 

 

 

 

 

 

 

5^de dag 3 Dec.                   Tsipisi- Bulawayo (Zimbabwe)

 

Rond 04.30 uur op om lekker te gaan douchen en de tent in de bus te laden.

Daarna richting de grens van Zimbabwe gereden.

Bij de grens hadden de douaniers een langzame tred: alles op z'n elf en dertigste. Kortom: pole pole.

 

Gelukkig mochten we de grens over, hoe is dat mogelijk geweest met zo'n groep???.

Dit alles nam een uurtje in beslag maar daarna reden we dan toch eindelijk Zimbabwe binnen.

In de vijf uur rijden werden we vaak tegengehouden door politie die aan het controleren waren voor wapen- en drugsmokkel.

Mugabe is in zoverre bang dat hij afgezet/ vermoord zal worden dat alles streng word gecontroleerd.

6^de dag 4 Dec.                   Bulawayo, Motopos (Eclips).

 

's Ochtends lekker vroeg op om naar Motopos te gaan, de rit daarnaar toe was erg mooi en afwisselend.

De locatie waar we ons hadden gesetteld was en is erg bijzonder: aan een meer waar een rotspartij in ligt.

Ook was er een heuvel waar we opgeklommen zijn om de Eclips te bewonderen.

Het licht van 10 min. voor de totale verduistering en daarna was erg apart: de lucht werd donkerder, oranje/ blauw totdat de Eclips 100% was, toen was het behoorlijk schemerig.

Er was geen wolkje te bekennen en de diamantring met daarna de corona was indrukwekkend, zeker zo mooi als in Frankrijk.

Na de Eclips zijn we een game-drive wezen maken in Motopos Parc.

Onderweg mochten we van de gids een eindje gaan lopen en waren we op zoek naar neushoorns.

Helaas kregen we die op dat moment niet te zien, wel zagen we Grevy Zebra's. Dankzij de gids hebben we veel over het dierenleven geleerd, hoe je aan de mest de verschillende soorten neushoorns kunt herkennen en sporen van verschillende antilopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat we weer een tijdje hadden gereden zagen we een neushoorn onder een boom liggen: uit de jeep en daarnaar toe lopen!!.

Op 25(m) afstand hebben we naar de witte neushoorn gekeken en natuurlijk foto's gemaakt.

Nadat we weer in de jeep waren naar rotsschilderingen gegaan die meer dan 1500 jaar oud zijn.

Hierna reden we door naar Cecil road waar een veldslag heeft plaatsgevonden tussen de engelsen en de local people.

Hier kregen we ook een dans te zien van de krijgers er net zo uitzagen als toen ze ten strijde trokken.

Hun gezang is erg mooi: een diep en zwaar geluid wat precies pastte bij de omgeving.

Na de dans richting de campsite maar niet voordat we nog een Rhino zagen met een jong.

Al met al een zeer geslaagde dag.

 

 

 

7^de dag 5 Dec.                   Bulawayo- Victoria Waterfalls

 

Ook vandaag gaan we een redelijk eind rijden: +/- 450 km te gaan naar Vic. Falls.

De rit daarnaar toe was een erg afwisselende: veel heuvels, dorpjes, bossen enz. enz.

Toen we in Vic. Falls waren aangekomen lekker even door het plaatsje gelopen.

Daar konden we tevens de activiteiten boeken voor een ieder die daar behoefte aan had.

 

Nick en Conny hebben de ultra light tour geboekt, Ingrid en Pierre met de speedboot de rivier op en wij wilden de Vic. Falls van dichtbij gaan bewonderen.

Daarna zijn we op de campsite de tenten gaan opzetten en lekker wezen uitrusten van de rit.

's Avonds zijn we met een cruise de Zambezi rivier opgegaan, daar was het drank en eten gratis, dus iedereen ging ervoor.

Maar niet voordat we een regenbui op ons gebruinde hoofd kregen, de eerste in anderhalf jaar tijd vertelde de taxi-chauffeur ons.

We zagen daar hippo's, giraffen, en de laatste neushoorns van Botswana (wel van veraf).

De cruise was erg leuk, met muziek en heel veel plezier.

Dat plezier bestond ook uit het dansen met elkaar, na nog wat bloed in het alcohol te hebben  achtergelaten ging vrijwel iedereen wel een keertje de vloer op.

Een leuke afsluiting van de cruise, de bediening kon het ook wel vinden met die lollige Hollanders. Moe maar voldaan weer terug op de campsite en daar nog even gebabbeld en toen naar bed.

 

8^ste dag 6 Dec.                   Victoria Waterfalls.

 

Een lekker doe dagje vandaag, dus niet te vroeg op (om 05.30) om mee te gaan met Nick en Conny. Ik wilde ze graag fotograferen zodra ze opstegen met de ultra light, maar helaas mocht ik niet mee.

Dus dan maar de campsite afstruinen en lekker genieten van de baboons en de wrattenzwijnen.

Om 9.30 uur met Roy, Monica, Peter en Buddy naar de Vic. Falls gelopen.

Ondanks dat er al een lange tijd geen regen was gevallen (behalve als wij er zijn ??!!) zag de waterval er erg indrukwekkend uit, het was geen aaneengesloten watermassa maar meerdere watervallen.

De kleuren waren fantastisch: het zwarte van de rotsen, groen van de bomen en gras, het blauw van de lucht en de witte watervallen.

Als er genoeg water is dan is de waterval 1,6 km breed, nu over deze lengte meerdere open plekken. Het water van de Zambezi rivier is dan ook 1 tot 2 meter hoger.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het stadje Vic. Falls is een aardig maar super toeristisch stadje.

Daar heb ik een beeldje op de local markt gekocht, samen met Roy die ook een zeepstenen beeldje wilde hebben en we goedkoper uit waren met afdingen.

's Avonds in een restaurant gegeten, 1 van de beste van Zuidelijk Afrika hebben we vernomen.

We kregen Austrich, Eland, Impala, Gnoe enz.. enz..

Ook de gehele entourage erom heen was geweldig: dansen, muziek enz.

Alles was even lekker, maar ik heb niet al te veel op daar mijn maag het liet afweten.

Een heerlijke dag gehad.

9^de dag 7 Dec.                   Vic. Falls- Chobe

 

Gelukkig eens een kort ritje naar Chobe, een van de grotere natuurparken.

Voordat we weggingen eerst in Vic. Falls nog wat rondgelopen waar we op een parkeerplaats een bandje zagen spelen.

Het was erg leuk om te horen, en het bleek dat het vandaag de nationale boomplant-dag was en daarom was er een optocht georganiseerd.

De lokale jeugd is wel een beetje opdringerig maar dat zouden wij ook zijn als we geen eten hebben en je altijd maar dorst hebt.

Bij de bus aangekomen hebben we wat eten uitgedeeld maar niet voor niets: anders denken ze dat ze alles voor niets kunnen krijgen.

Ik heb wat eten omgeruild voor een paar kettinkjes en een beeld van een hornbill.

 

 

 

 

 

 

In Chobe aangekomen de game-drive meegemaakt: we zagen olifanten, hartebeesten, hippo's, impala's, arenden, hamerheads enz. enz.

Ook zagen we een leeuw onder struiken liggen, maar het was daar te donker om een foto te kunnen maken.

Van de game-drive meteen de sun-set cruise gedaan: met een boot de rivier op om de dieren nog dichter te kunnen benaderen.

Daar zagen we olifanten van dichtbij en sommigen zwommen de rivier over. Spectaculair gezicht!

Ook zwommen er krokodillen en hippo's langs de boot, heeft iedereen zijn handen en voeten nog?

 

Omdat we met deze groep al de uniekste dieren hebben gezien of  leuke momenten hebben beleefd, ontbrak het daar deze keer ook niet aan.

Want we zagen twee leeuwen langs de rivier lopen: dat komt op deze plek maar eens in de 3 maanden voor.

De bemanning was laaiend enthousiast. Kortom een dag om niet te vergeten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10^de dag 8 Dec.                 Chobe- Maun.

 

Omdat we vandaag een redelijke lange rit voor de boeg hebben +/- 450 km er weer eens voor de verandering vroeg uit.

We zijn door de zoutpannen gereden, maar daar was helaas weinig van te zien: de zoutpannen liggen bedolven onder het zand van de Kalahari woestijn.

De rit zelf was niet echt spectaculair zodat we ons best deden om een uiltje te knappen. Wel zagen we een olifant langs de weg lopen, en jawel hoor, komt er een auto langs, stopt en de chauffeur gaat uit zijn wagen!!!

Als je levensmoe bent, oke, maar dit is echt met je leven spelen, vooral daar het gedrag van de olifant dreigend was.

Verder hebben we veel koeien en ezels langs de weg gezien, deze liepen ook op de weg en zodoende schoten we op sommige stukken niet echt op.

Ondanks dat waren we redelijk vroeg in Maun en op de campsite was een zwembad.

Je raad het natuurlijk al, tent opzetten en dan het heerlijke water in.

Overheerlijk gegeten dat door Jaco en de kookploeg was klaargemaakt.

Wel hebben we nog een reis geboekt om met een Mokoro morgenvroeg de Okavango delta in te gaan.

Verder zijn we er redelijk vroeg naar bed gegaan.

11^de dag 9 Dec.                 Maun.

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag is het dan eindelijk zover: met de Mokoro (uitgeholde boomstam) de delta in.

Het was erg leuk om daarin in te zitten: in het begin zat je niet echt lekker in zo'n rank gevaarte, maar later kwam je erachter dat de Mokoro bijna niet omkiepert.

Helaas is het qua natuur wel tegengevallen: veel riet en weinig open stukken met loofbomen.

Dit heb je wel in de delta maar dan zou je er langer moeten blijven en meer naar de oorsprong van de delta moeten.

Wel hebben we veel vogels gezien: 2 secretarisvogels in vogelvlucht, hamerheads, big kingfisher, weavers, enz.. enz.

Ook hoorde we een kleine croq. kwaken en toen we het riet weghaalden zagen we een slangetje het water inglijden.

Achteraf hoorde we dat dit een waterslangetje was en is niet gevaarlijk.

De gids vertelde veel over het dierenrijk en vroeg ons om te gaan staan in de Mokoro.

Leek ons geen goed plan, maar ach, je kan maar 1 keer nat worden toch??? Toen Lex en ik stonden zagen we op een open stuk een grote bul.

Deze stond vlak naast een boom, en daardoor zag je hoe groot de olifant is. Heel erg groot.!!

Na een tijdje werden de Mokoro's afgemeerd en maakten we een looptochtje naar een hippo pool.

Na ongeveer drie kwartier lopen zagen we dan eindelijk zo'n 20 hippo's luieren.

Helaas werden er door de hitte en inspanning 2 groepsleden onwel, maar na een welverdiende rust en water konden ook zij weer fris verder naar de mokoro's terugkeren.

Aan alles komt een einde, dus ook aan dit avontuur, we hebben genoten, ondanks de hitte.

 Erg veel gezien, misschien mede doordat het water 1(m) lager stond dan normaal.

Op de campsite lekker gezwommen en gedoucht waarna er heerlijk voor ons was gekookt!.

12^de dag 10 Dec.                              Maun- Waterberg.

Deze trip zal een van de langste worden: ongeveer 700 km to go!.

Onderweg zagen we veel impala's en nog een olifant, verder viel de reis erg mee, vooral door het slapen en de omgeving die langzamerhand aan het veranderen was.

In Waterberg aangekomen de tent opgezet en toen lopend naar de Waterberg.

De berg zelf is niet zo hoog, ongeveer 300(m) vanaf het punt waar wij vandaan omhoog gingen.

We hadden gedacht dat de ondergaande zon mooier zou zijn, maar daar waren we te vroeg boven: wel hebben we veel plaatjes geschoten.

 

 

 

 

 

 

Onderweg naar boven zagen we een Klipdas op een steen zitten luieren, en even verderop een Dik-dik. Dit is 1 van de kleinere impala soorten.

Verder hebben we lekker gegeten en zijn we nog de bar onveilig wezen maken.

 

13^de dag 11 Dec.                              Waterberg-Etosha.

 

De rit naar Etosha was afwisselend zodat ik me niet heb hoeven te vervelen tijdens de rit.

In Etosha aangekomen de tent opgezet waarna we 's avonds nog een game-drive hebben gemaakt.

Toen we al op de terugweg waren zagen we 2 Cheeta's richting een waterpool lopen.

Er bleek zelfs een derde bij te zijn!!. Ze zaten helaas wel aan de andere kant van het riet te drinken maar opeens nemen ze toch een spurt!?

Ze snellen zich naar een groep springbokken, twee cheeta's wijken uit naar rechts, de derde rent achter de truck links af, en helaas! een springbokkie wordt gepakt door de Cheeta!.

Het beestje zal er weinig van gevoeld hebben, want volgens ons was zijn nek gebroken.

Nog voordat de Cheeta's zijn uitgerust om aan hun overheerlijk diner te beginnen komt er een groep hyena's aan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze verjagen meteen de Cheeta's zodat de Hyena's een makkie hebben en de Cheeta's wat anders moeten zoeken.

Binnen vijf minuten is er niets meer over van het springbokkie.

De Hyena's hebben er een rode kop van, en je hoort het kraken van de botten.

Op de campsite aangekomen horen we dat wat we gezien hebben, echt uniek is, dit wordt door eens in de 6 jaar waargenomen door toeristen zoals ons.

En al helemaal uniek voor Kaaskoppies!!!

14^de dag 12 Dec.                              Etosha.

 

Ook vandaag door Etosha heen om het weelderige dierenleven te bewonderen.

's Ochtends een game-drive waar we helaas niet veel zagen, een paar giraffen en impala's, maar tja: wat wil je nog meer zien dan na een Cheeta kill?

In de middag gestopt op een campsite waar we lekker hebben gegeten hebben gezwommen.

Na de heerlijke ontspanning weer verder gereden waar we veel spiesbokken(Oryxen), zebra's, olifant in de verte, struisvogels, gnoes enz. enz.. 's Avonds op de campsite lekker de zonsondergang bewondert waar we nog een leeuw zagen lopen in het schemerlicht.

Even later zagen we ook nog drie zwarte neushoorns naar de waterpool komen!!!

Ook nu weer een hele mooie afsluiting van een heerlijke dag.

15^de dag 13 Dec.                              Etosha.

 

Daar we vandaag een ieder wat wils dagje hadden, er maar om ongeveer 6-uur uit (je moet toch wat doen he?), om met de meesten een game-drive mee te maken.

Dat was maar goed ook, want we zagen in het begin niet veel, maar aan het einde van de drive zagen we 4 leeuwen.

Helaas luierden ze maar wat, en leken ze geen haast te hebben. Ze liepen naar een rioolpijp toe waar ze lekker in de schaduw gingen liggen.

Gelijk hebben ze!.

Wel hebben we veel foto's van ze genomen.

Overdag lekker in de zon gelegen, lekker gezwommen, en mijn dagboek bijgewerkt.

Rond half 5 weer een game-drive gedaan, en dat was maar goed ook.

Hier zagen we weer de leeuwen in de rioolpijp liggen, we kwamen net  voordat zij eruit kwamen. Omdat ze zo dichtbij waren en het licht heel erg goed was weer veel foto's genomen, ze zijn zeker fotogeniek.

Opeens hoorden we een luid gebrul: er was een mannetjes leeuw naar de drinkplaats toegelopen.

Dit mannetje van ong. 4 jaren jong ging op een plateau liggen net voor de drinkplaats.

Het leek net een standbeeld!!

We wilden net teruggaan toen hij opstond en als afscheid voor ons allen uit volle borst brulde!.

Indrukwekkend om dit zo'n 25(m) van je af te horen en te zien.

16^de dag 14 Dec.                              Etosha- Twijfelfontein.

 

Helaas? niet zo goed geslapen omdat het net leek of er een leeuw bij onze tent stond te brullen, maar ach, dat moet je ook een keer meegemaakt hebben.

De leeuw liep bij de drinkplaats van de campsite, die gelukkig afgeschermd is(!?).

 

Vroeg uit bed om naar Twijfelfontein te gaan. Daar aangekomen zijn we naar de rotstekeningen, orgelpipes en de verbrandberg geweest.

Onderweg daarnaar toe zijn we ook nog naar een plaats geweest waar versteende bomen liggen, deze bomen zijn door een rivier naar beneden gedreven en waarschijnlijk tegen een dam blijven steken en langzaam aan door de modder overdekt.

Deze bomen zijn door de jaren heen verandert in mineralen zodat je de jaarringen nog kunt zien.

De orgelpipes zijn van gesmolten basalt die in een zeshoekige vorm zijn gekristalliseert.

De verbrandberg is een hoop steenkool waar er maar een paar van op de aarde zijn, die door de natuur gecreert zijn.

De tekeningen zijn van bosjesmannen die 2000 tot 5000 jaar geleden in dit gebied leefden.

Aan de tekeningen kon je ook zien dat de zee dichterbij is geweest, daar er ook zeedieren zijn getekend.

Maar de omgeving vond ik eerlijk gezegd mooier dan de tekeningen.

's Avonds vertelde Tracey dat er misschien woestijnolifanten over de camping konden wandelen, deze doen niets zolang je maar in de tent blijft.

Helaas zijn ze niet geweest, was wel weer eens anders dan op zoek te gaan naar wild.

17^de dag 15 Dec.                              Twijfelfontein- Swakupmund.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jammer, maar toch ook wel blij dat er geen olifanten langs zijn geweest, wel zaten er onder sommige tenten schorpioenen zodat we wel een beetje moesten oppassen met de tenten opruimen.

Vroeg op omdat we een aardig stukje moesten rijden, onderweg bij Cape Cross gestopt, daar waar een kolonie zeeleeuwen huist.

Het zijn er tussen de 60.000 en de 80.000 zodat ze een behoorlijk kabaal maakten, met de bijbehorende stank.

Het rook niet aangenaam maar we hadden het geluk dat het bewolkt was, dus was het te harden.

De kleine zeeleeuwtjes waren erg schattig, vooral die door moeke in de nekvel werden gegrepen omdat ze te ver afdwaalden.

De grotere die een steen konden bemachtigen lieten dit wel zien: fier en trots met de borst en neus vooruit.

Nu bleek ook hoe koud het was, van de 40 graden naar 25 graden toe, nog even en we gaan klappertanden!.

Daarna doorgereden naar Swakupmund om daar de Sky-dive en Quad te regelen voor morgen.

In de namiddag lekker ge-internet en 's avonds het dorp in om een lekker een tapbiertje te drinken samen met Sander, Mabelle, Nick, Roy, Tracey, Pierre, Peter en Peter.

18^de dag 16 Dec.                              Swakupmund

 

Om het spannend te houden vandaag een ieder wat wil dagje.

's Ochtends met Roy het dorp in om T-shirts voor het thuisfront te kopen.

Terug naar de campsite(wat overigens een riante blokhut was) om te wachten totdat we werden opgehaald voor het Sky-diven.

Op de grond kregen we instructies hoe we ons lichaam moesten houden tijdens de sprong en het landen.

 

 

 

Nadat we alles dachten te begrijpen, de 4 persoons Cessna in om het luchtruim in te gaan.

Na ongeveer 25 min.vliegen zaten we op 10.000 feet (+/-3,3km) hoogte.

Uit het vliegtuig zie ik Roy en Conny al naar beneden duiken, maar toen moest het toch echt gebeuren.

Ik ging als eerste, Bert zou mij enkele sec. later volgen. Wat een heerlijk gevoel is dat als je 20sec. vrije val hebt, de aarde zie je best snel op je afkomen, en dan is er alleen stilte en zweef je heerlijk langzaam omlaag.

De instructeur vroeg of ik ook wilde sturen: natuurlijk, dat doen we toch wel?.

Lekker zwevend en sturend over de Namib woestijn, Swakupmund te zien en de Atlantische Oceaan.

Wat een uitzicht zeg. Ik zag nu drie parachutes: die van Bert, Conny en van Roy.

Heel, heel erg mooi, maar ook hier komt een eind aan. Dus nu een keertje andersom: je landingsgestel in en maar hopen op een zachte landing.

De instructeur deed het geweldig( anders heeft ook hij een crash) zonder een hobbel te voelen staan wij stevig aan de grond!

Helaas maar waar, ook hier is een einde aangekomen. Bert, Conny en Roy staan ons al op te wachten, we zijn met z'n allen nog niet zo

uitbundig geweest deze vakantie. Vandaag kan zeker niet meer stuk!

 

Maar dit is nog niet alles: vanmiddag gaan we ook nog met de quad op pad en daarmee door de duinen heen rijden.

Na even gewacht te hebben worden we naar de quads gebracht om twee en een half uur rond te crossen.

In het begin is het wennen, het is in ieder geval geen motor: niet met de heupen sturen maar met het stuur, als op een fiets.

Onderweg op twee wielen de bocht door, zodat ik maar van de quad afspring, voordat deze op mij terecht komt.

Gelukkig is er verder niets aan de hand, de quad die verder was gereden opgehaald en dan maar weer verder.

Vol gas de duinen door, op en af. Onderweg gestopt bij een plaats waar ongeveer 4000 paarden liggen, deze zijn afgemaakt omdat ze tijdens een transport een mysterieuze ziekte kregen, met halsters en riemen liggen ze nu in de woestijn begraven.

 

Even verderop de reuzensprong gemaakt: net geen vier wielen van de duin af, maar hoog dat we met z’n allen sprongen!!

Toen iedereen gesprongen had naar een duin bij de oceaan gereden en daar een glas champagne gedronken bij een mooi uitzicht.

 

Toen we terug waren lekker gedoucht om daarna met de groep lekker wezen eten in een visrestaurant: lekker oesters met een visstoof!

Tevens was dit een leuke afsluiting voor een leuke en opwindende dag.

19^de dag 17 Dec.                              Swakupmund- Sossusvlei.

     Vandaag gaan we naar de Sossusvlei, een plek waar het bijna nooit regent maar waar de bomen het water uit zo’n 80(m) onder de grond haalt. Dit water komt uit de omliggende bergen en stroomt d.m.v. een ondergrondse rivier richting zee.Maar niet voordat we gezongen hadden voor Tracey: ze is vandaag namelijk jarig en Jaco heeft een heerlijke taart in de vorm van een bus heeft laten maken.

Onderweg naar de Sossusvlei verandert het landschap erg: van savanne naar zand, veel rood zand.

Daar aangekomen met een gids lopend naar de beroemde rode duinen van de Namib woestijn.

Om de zonsondergang te kunnen zien werden we afgezet bij dune 45, dit is 1 van de hoogste duinen.

De duin was inderdaad hoog, maar konden makkelijk boven komen.

Omdat Conny, Roy and myself het zo mooi vonden duurde het nogal lang voordat we weer beneden bij de truck waren aangekomen.

 

 

 

 

 

 

 

Tracey was behoorlijk kwaad, om het maar netjes uit te drukken, omdat we voor een bepaalde tijd op de campsite moesten zijn, daar de campsite in een natuurpark ligt.

Op de terugweg de ballonnen aan het opblazen en Jaco waarschijnlijk een feestmaal heeft voorbereid.

Toen we op de campsite waren, eerst maar onze excuses aangeboden en alles uitgelegd. Gelukkig alles goed uitgepraat maar niet voordat we een gele kaart kregen.

Jaco had inderdaad een feestmaal klaargemaakt zodat we heerlijk gegeten hebben.

 

 

20^ste dag 18 Dec.                             Sossusvlei- Fish River Canyon.

 

Gelukkig hoefden we niet echt heel lang in de bus te zitten om naar de Canyon te gaan. De Canyon is ongeveer 160 km lang, op z’n breedst 26km en de hoogte??????We hebben daar de zonsondergang bewondert,

eerst lekker een eindje langs de Canyon gelopen. En daarna heerlijk kijkend naar de zon die steeds verder onderging.

Totdat iemand zei dat we de andere kant op moesten kijken: daar zag ik dat de volle maan net boven de heuvels uit kwam. Zo groot en mooi heb ik dit nog niet gezien!!

Lekker moe maar voldaan naar de campsite toe waar we gezellig hebben gepraat en naar bed zijn gegaan.

 

 

 

 

 

 

21^ste dag 19 Dec.                             Fish River Canyon- Oranje rivier.

 

Omdat het een klein stukje rijden was kregen we een ieder wat wils dagje: de meesten gingen kanoen, de rest lekker luieren.

Pierre en ik hadden dikke pret, we probeerden iedereen wel een keer uit hun kano te krijgen, het resultaat was wel dat Pierre en ik het meest omlagen.

Het water van de rivier is lekker koel en halverwege kregen we bij een barretje een welverdiend drankje.

Toen we weer op de camping waren kregen we een heerlijke braai van de camping- medewerkers.

 

22^ste dag 20 Dec.                             Oranje rivier- Citrusdal.

 

Er vroeg uit want we hebben de langste rit voor de boeg van deze vakantie.

Iedereen was het zat en lag lekker een uiltje te knappen, zodat we zo onze tijd doodde.

Bij Citrusdal aangekomen regende het behoorlijk hard zodat er besloten werd om maar door te rijden naar Cape-Town.

Want als het goed is dan hebben we daar beter weer en pakken we de reiswinst voor morgen.

Daar aangekomen kregen we in een backpackers hotel een kamer met echte bedden.

’s Avonds zijn we met een paar mensen naar een barretje gegaan om een biertje te drinken.

 

 

23^ste dag 21 Dec.                             Cape-Town.

 Omdat we niet meer naar Cape-Town hoefden te rijden wat langer op Cape Point geweest, maar zelfs dat vonden we te kort.

Het was er zo mooi dat we alles rustig wilden bekijken, maar helaas: de gele kaart speelde ons parten.

Daarna zijn we doorgereden naar Cape Hope, op dat punt komen de Atlantische en Indische Oceanen bij elkaar.

Hier hebben we ook de groepsfoto gemaakt met de bus erbij.

Verder zijn we ook nog naar een plek geweest waar een kolonie Ezels pinquins leven. Als ze naar elkaar roepen dan lijkt het net of ze balken, vandaar die naam. Na drie kwartier hadden we het wel gezien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Later in de middag met Roy, Ingrid, Monika, Buddy en Pierre Cape- Town ingelopen waar we een biertje genuttigd hebben. ’s Avonds met een paar wezen stappen en toen we teruggingen waren we behoorlijk aangeschoten.

24^ste dag 22 Dec.                             De 1 na laatste dag in Africa.

 

Op deze dag wilden Nick, Conny en Roy nog wat actiefs gaan doen: de Tafelberg beklimmen, maar niet voordat we Peter (Peerke) hebben uitgezwaaid, hij vertrekt naar Australie voor een rondreis van een jaartje ofzo.

 

Nadat we dat gedaan hadden een taxi genomen om naar de voet van de Tafelberg te gaan.

Daar ik ’s ochtends niets gegeten had, kreeg ik veel moeite om omhoog te lopen, in eerste instantie wilden de anderen steeds op mij wachten maar gelukkig deden ze dat na de tweede keer niet meer.

Lekker op mijn eigen tempo naar boven gelopen en de tijd genomen om de omgeving te bekijken en vooral genieten.

Onderweg ook met mensen gesproken die de Eclips gezien hadden of net gemist hadden door wolken. Even verderop viel iemand ook nog een paar meter naar beneden. Op een paar schaafwonden na had hij gelukkig niets.

Na twee uur gelopen te hebben kwam ik boven, wat een uitzicht zeg, de wolken, Cape-Town, de oceaan, en de rotsen staken erg mooi tegen elkaar af.

De Tafelberg is niet zo plat als men denkt en op de foto’s ziet: veel rotsen, maar op een afstand zijn deze bijna niet te zien.

Pierre en Ingrid waren er ook nog, zij hadden ge-abseild, iets wat we van Ingrid niet echt verwachtten, aan de andere kant was zij ook die aan een parachute heeft gehangen!!.

 

Na wat rondgelopen te hebben weer naar beneden via hetzelfde pad.

Doordat we nu met z’n tweeen liepen zag Conny opeens een bokje staan, een meter bij ons vandaan. Volgens Tracey moest het een Weibokje??? zijn oid..

 

Bij het hotel lekker gedoucht en toen in een Italiaans restaurant gegeten: mosselen in een heerlijke wijnsaus.

Daarna met Gea, Lex, Nick en Roy nog wat wezen drinken.

Om drie uur ’s nachts wezen overgeven, waarschijnlijk zat er een mossel bij die bedorven was.

24^ste dag 24 Dec.                             Cape-Town- Vliegveld.

 

Het zit er helaas weer op, een heel erg leuke, mooie en bezienswaardige 4 weken gehad.

Dankzij iedereen heeft iedereen het goed en gezellig gehad.

’s Ochtends lekker “ge-chilled” en de bagage ingepakt.

Om 1 uur voor de laatste keer de truck ingeladen om daarna naar het vliegveld te vertrekken.

Daar aangekomen afscheid van Tracey genomen.

Helaas was Jaco er niet bij. Lex en Nick hadden een andere vlucht geboekt en die ging eerder weg zodat we alvast afscheid van hen namen.

Het ging allemaal goed zodat we op tijd weggingen, alleen moesten we in Johannesburg 1 uur wachten.

Op weg naar Frankfurt was het vliegtuig nagenoeg leeg zodat bijna iedereen wel een plekje had om te slapen.

Op Frankurt met Conny meegelopen om haar bagage op te halen, gelukkig voor haar kon ze een vliegtuig eerder nemen. Ze moest wel meteen weg zodat ze geen afscheid kon nemen van de groep, en het afscheid wel snel ging.

Te snel eigenlijk om goed van haar afscheid te nemen.

Onze vlucht ging eerder zodat wij ook aan huis konden gaan denken.

Op Schiphol van iedereen afscheid genomen en samen met de belofte dat we iedereen nog een keer terugzien.

Het viel niet mee om van iedereen afscheid te nemen, maar aan alles komt een einde.

 

Ook aan deze reis.

 

 

 

 

 

 

 

 

                           Bedankt Africa en de Kaaskoppies!!!!

                                                                             The end.